dag...

Vooreerst mijn excuses voor mijn ellelange afwezigheid. Uw vrees dat ik gegijzeld werd door Zuid-Amerikaanse guerillia's is volledig ten onrechte. De voorbije weken vertoefde ik immers ver weg van Bits & Bytes, Msn & Facebook. Na Barcelona ben ik richting La Douce France gelift, alwaar ik enkele dagen platte rust genomen in Sussac, aangezien mijn oom Leo ginds een chambre d'hote uitbaat. Voor het eerst sinds lang had ik het gevoel dat ik even niet meer op reis was. Plots was ik op vakantie. Opstaan zonder de gebruikelijke kopzorgen (waar ga ik slapen, van waaruit ga ik liften, wat ga ik eten, hoe overleef ik vandaag) . Kopzorgen zijn uitputtend, als kleine wormpjes die zich in een appel tot aan het klokhuis bijten, zo werd ik vermoeid door verplichte alertheid en het feit dat je 24/7 in staat moet zijn om probleemoplossend te denken.

Ik verliet Sussac (op een spreekwoordelijke steenworp van Limonges) en trok terug de Italiaanse laars in. Mijn andere oom had me verteld dat ik hem mocht komen bezoeken. Ik trek langs Grenoble, Turijn en Pisa tot in Toscane. Mijn laatste lift, een vader die verveeld zat met het feit dat zijn zoon zonder zijn medeweten een tattoo had laten plaatsen, zette me af aan vlak bij Podere Colondri, het majustueuze huis waar mijn oom sinds het begin van de jaren '90 gedeeltelijk vertoeft.

Familiefeesten zijn steeds opnieuw gebeurtenissen die verlopen volgens de zelfde formaliteiten. kerverse moeders stellen hun jongste spruit voor (of kondigen hun zwangerschap aan) en voorts hop je van oom tot tante om een kort babbeltje te slaan. Maar eigenlijk ken ik mijn eigen familie niet. Ik wist enkele algemeenheden over de oudste broer van mijn moeder, maar echt kennen deed ik hem niet. Tot Nu. Ik had eindelijk de kans om het met hem te praten over passies en ideeen. Over reizen en ervaren. Over beslissingen en ambities. Ik ben blij dat ik eindelijk mijn oom leren kennen heb. Ik ben blij dat ik de tweede etappe van mijn reis in Pomarance beeindigd heb.

een daguitsap naar Firenze, de pitoreske straatjes in Volterra, een ijsje in Bolgheri, een gesprek met de lokale dorpsclown in Pomarance, kuieren langs de marktkraampjes van Cecina… dankjewel Jan en Jos….

En nu….ik ben door 15 landen gelift en ik ben blij dat het liften er voor even op zit. Ik hoorde mezelf voor de –tigste maal vertellen over ervaringen, chauffeurs en andere reizigers. Ik train mijn capaciteit voor het vertellen van verhalen… voor het entertainen… Ik hoorde verhalen. Ik werd geinspireerd. Ik denk dat ik ben misschien klaar om eindelijk een film te maken…

Film. Veel te lang geleden. Thuis zie ik 3 films per week. Op reis zag ik twee films op 3 maanden. Om de schade in te halen trek ik naar het filmfestival van Edinburgh, waar ik vooral uitkijk naar de workshops van Sam Mendes (American Beauty), Darren Arrenofsky (The Wrestler) en Shane Meadows (This Is England). In totaal staan er 35 films op het programma (de teller staat momenteel al op 11). Voor U, die wellicht niet in mijn filmopinies geinteresseerd is, eindigt mijn blog voorlopig hier. Totdat ik aan een volgende etappe begin. Voor degenen die zich interesseren in mijn opinie kunnen terrecht op mijn twitter pagina www.twitter.com/Ilduderino. Waarom Twitter...?

Facebook is passé. Ouders en grootouders beginnen je toe te voegen als vriend en die oeverloze reeks persoonlijkheidstestjes begint stilaan ook te vervelen. Een waardig alternatief voor dit digital narcisme is Twitter. Spaar uw wenkbrauwfrons, want alvorens ik mijn account aanmaakte had ik ook enige achterdocht. Wat kun je immers kwijt in 140 karakters. Langs de andere kant is Twitter helemaal deze tijd. De aandachtsboog van de 21-eeuwse mens is net gespannen genoeg om een krantenkop te lezen , dus twitter bewerkstelligt het feit dat we ons nieuws in korte, klaar-en-duidelijke zinnetjes geserveerd willen krijgen. Nu u nog.

Lied van de dag : How it Ends van Devotcka. Een lied dat perfect de voorbije 4 maanden voor mij samenvat. Als ik morgen doodval, laat dit dan door de boxen glijden… dankjewel

http://www.youtube.com/watch?v=MbZM6ZSlvvY

Clip van de dag : een man laat tijdens zijn reis een baard staan. Origineel idée en een al even originele uitwerking. Thanks to lisa for the heads up…

http://www.youtube.com/watch?v=5ky6vgQfU24