dag 22-28

Mijn excuses voor mijn afwezigheid tijdens de voorbije dagen... eem computer is nu eenmaal het laatste waar je aan denkt wanneer je in de Schotse Highlands zit...

Enkele dagen geleden ontwaak ik in Oban. Ik besluit verder te liften naar Fort William en vanuit Fort William verder naar the Isle of Skye. Liften gaat over ambitie en het verleggen van je eigen grenzen. Het is verslavend. Je arriveert ergens en je wil verder. De zon gaat langzaam onder. En toch wil je nog verder. Liften gaat over inschatting. En over het nemen van risico's. Liften gaat over geduld. Over zorgvuldig weten waar je naartoe gaat en niet meerijden met de eerste en de beste wagen die voor je stopt. Liften gaat vooral over volhouden en niet opgeven. En blijven glimlachen.

The Isle of Skye is als Napels zien : de grootste praal van Schotland. Schotten zeggen dat Skye de schotse parel bij uitstek is. En gelijk hebben ze. sneeuwwitte bergen toornen uit boven azuurblauwe meren. Ik overnacht in Portee en ik kijk die avond nog eens naar Desperado (de eerste VHS cassette die ik zie sinds een eeuwigheid). De Volgende dag lift ik terug naar Edinburgh. 6 auto's later zit ik terug in de schotse hoofdstad Ediburgh. Een koppel Family Guy adepten biedt me onderweg een slaapplaats aan in Newcastle. Ik bewaar hun telefoonnummer in mijn binnenzak...

Ik vertrek van Edinburgh naar Newcastle langs de A1. Ik krijg een lift van een Veerle Baetens look-a-like, twee Ierse klimmers, een amders geaarde kapper en dan lijk ik vast te zitten. Wanneer ik na mijn lunch terug naar mijn liftstek trek zie ik dat mijn plaats is ingepikt door twee andere lifters. Ze zamelen geld in voor een goed doel. Fuck charity. Dat was mijn plaats. Een uur later keer zijn ze weg en sta ik daar opnieuw. Ik laat het hoofd een beetje hangen totdat..

... een jaguar stopt. Net wanneer ik plande op te geven en een bus te nemen. een poepchique jaguar met twee rijke CEO's in. Ze nemen me mee tot in Newcastle center. Zo gaat dat. Als je op reis bent.

Ik verblijf in een fijn huis in de Newcastlese suburbs. Ik overnacht bij Robert, een 22-jarige avonturier die nu zijn uren slijt met een stom baantje om daarna naar Korea te trekken om les te geven. De komende dagen rust ik uit. New Castle is een langgerekte Pub Crawl. Robert vertelt me over de mogelijkheid van het liften naar Zuid-Amerika. Ik raak geintrigeerd. Na ijsland lift ik van Duitsland naar Portugal. Van Portugal naar Marokko. Van Marokko naar Peru. Enfin ; we zien wel hoe de kaarten liggen tegen dan.

Clip van de dag. Vandaag geen lied van de dag, maar een clip van de dag : de trailer van Spike Jonzes nieuste film Where the Wild things are. Een van mijn favoriete kinderboeken krijgt een filmjasje aangemeten. Tailor made by Spike Jonze. Most. Beautiful. Trailer. Ever.

http://www.youtube.com/watch?v=4lyzMQr70N4