Ik herinner me nog de laatste keer dat ik Steven B. in Belgie aan de telefoon had. "Tot in Ijsland" zei ie en zijn woorden deden me ineens de omvang en het doel van deze reis beseffen. Steven B. trok naar het eilandje Grimsey, deels voor zijn fotografieproject voor school, deels als zelftherapie, als escapisme, als manier om (cliche ahead) zichzelf te ontplooien. Steven B en ik lijken op elkaar.
Ik lift op Pasen door van Reykjavik naar Akureyri. De Jeugdherberg zit vol en ik trek naar een guesthouse. Ik betal 3500 kronen (21€)en ik betaal met plezier want de waard staat me bij met daad en raad. Toch prefereer ik het couchsurfen en zodus spendeer ik de volgende dagen bij een Amerikaans koppel. Ryan en Elisa zijn de beste hosts tot dusver en doen me thuis voelen. Woensdag trek ik met de Ferry via Dalvik naar Grimsey om Steven B. met een bezoekje te vereren.
Grimsey. Eiland langs de arctic circle. 90 inwoners. Totaal afgesloten van alles en idereen. Verveling is troef maar is verveling nog verveling wanneer je niet anders verwacht en je er gewoon aan over geeft? Het kan soms maanden duren vooraleer de eilandbewoners naar het vaste land trekken. Lostin Ijsland. Het kan.... De stilte en het Idyllische beeld van die enkele vissers aan de kaai doen me nog maar eens het absurde en gevarieerde verloop van deze reis beseffen...
Zaterdag 18 april. Egilstaðir. 3 uur s´nachs. Ik zit op de achterbank van een Politiecombi. Alvorens u mij van enige criminele feiten beticht, allow me to rewind : Op vrijdagmiddag verlaat ik Grimsey en Steven B. Ik kom om half 6 terug aan in Alureyri en ik bots op een truckchauffeur die me diezelfde dag 300 km oostwaards wil vervoeren. Ik strand in Egilstaðir en alle guesthouses rekenen hallucinante prijzen aan. Ik dommel me warm in en ik besluit een nacht onder Ijslandse sterrenhemel te spenderen. 11u.(als u denkt dat ik in de combi zit wegens het wildkamperen, leest u vooral even verder) 3u. Ik ben nog steeds wakker. Ik trek naar een kroeg in de hoop de aloude techniek toe te passen : een meid het hof maken in de hoop een slaapplaats te versieren. 3 meisjes bellen een hotel voor me : 4000 kronen. Bij aankomst zegt de receptioniste dat ze zich vergist heeft : 9000 kronen. Ik weiger en ik trek terug naar de pub. Onderweg kom ik drie flikken tegen die me even op de rooster leggen. Ik vertel hen over mijn doel en mijn plannen. Ik vertel hen over de receptioniste die zich vergiste. Flik #1 gaat met haar praten. 4000 is ok. Ik heb slaapplaats in een hotel voor 24€. De schijnbaar vers aangenomen receptioniste vreest dat ze in de problemen gaat komen vanwege haar vergissing. Ik stel haar op haar gemak en ik ga slapen....hoewel haar ongemakkelijke situatie een beetje aan me knaagt.
What´s next : HÖfn-Vik, Vik-Reykjavik, Reykjavik-Londen, Londen-thuis, thuis-Duitsland, duitsland-Polen.... Ik hou u op de hoogte
Lied van de dag : Een nummer van de best vertegenwoordige artiest op mijn I-Pod : Franks Wild Years, een bewijs dat Tom Waits niet alleen een fantastische melancholische crooner is, maar ook een geniaal verhalenverteller :
http://www.youtube.com/watch?v=rhwlfI6B-Qo
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Dat was in feite een zeer kortstondig bezoek aan de Steven ;) Was dat van het begin al het plan of is dat gewoon hoe het uiteindelijk is uitgedraaid?
BeantwoordenVerwijderenOf ben je nu veel te gewoon aan het verderreizen en was te lang ter plaatse bij Steven blijven, die u ook aan thuis doet terugdenken, geen optie voor al te lang?
Hehe, trouwens ongetwijfeld iets dat je moet gedaan hebben als je reist: socialisen met de flikken van elk land dat je bezoekt!!! :D
Net terug in Belgie na 3 weken in Toscane. Ik had bij vertrek uit Belgie mijn laptop laten liggen waardoor ik je reis niet kon volgen. Vanochtend daarvoor beloond door een pak verzamelde persoonlijke en reiservaringen. Blijft boeien en mij met enige jalouzie vervullen als ik besef dat zo reizen iets is wat ik ook had moeten doen zoo'n 45 jaar geleden. één ding kan ik je voorspellen die rusteloosheid zal een constante zijn hoe oud je ook wordt.Blijf reizen over de wereld en in jezelf. Hou het gretige nieuwschierige kind in je wakker, de rest is; zoals Inge zei voor "later als ik groot ben"
BeantwoordenVerwijderenJan