"Someday a real rain will come and wash all this scum off the streets" prevelt een misnoegde Robert DeNiro in Scorsese´s magnum opus Taxi Driver. Mocht Travis Bickle ooit met zijn gelen stalen ros door Londen rijden, ik zou mijn hand ervoor durven verwedden dat hij evenmin een hoge pet op heeft van de Londense nachtscene : pubs sluiten om 11 en als ze open zijn laten ze je alleen binnen op voorwaarde dat je een aantal meiden met je mee hebt, snoepgoed voor trieste locals. Nauwe shortjes, glitterjurkjes... de londense meiden zijn de vleesgeworden reden achter het hoge percentage tienerzwangerschappen. Londen by night is als een vagevuur waar je echt niet wil zijn. Drugdealers, louche clubs...
neen, Londen heeft niet meteen een positieve indruk nagelaten. Een 'wereldstad'volgens velen , een triest inferno voor ondertekende. De entertainers rond Covent Garden en een authentieke pub crawl biedden soelaas, maar toch ben ik blij dat ik op moment van schrijven in Reykjavik zit.
Reizen gaat over vooruitgang. Over progressie en vernieuwing. Over verandering. Wanneer mijn beste vrienden afzakken naar Londen voel ik me ineens stilstaan. Ze doen me denken aan thuis komen... stilstaan en terugkeren. Ik zie ze doodgraag, maar toch ben ik blij dat ik op moment van schrijven in Reykjavik zit.
Ik haast me in 3 kwartier van st. pauls cathedral langs de jeugdherberg naar Victoria station. Ik neem een bus naar stansted airport en ik vlieg naar Kevlavik en ik arriveer rond 22h. Ik neem de shuttle bus verder naar Reyjabvik en ik babbel met de Spaanse Braziliaanse Lorraine. Ze heeft haar eigen filmproductiebedrijfje, een filmfestivalletje en ze is goed bevriend met Claudia Llosa, die dit jaar de gouden beer won in Berlijn voor de Peruaanse film Teta asustada. Ze vroeg of ik m´n volgende kortfilm via youtube aan haar wou laten zien.. misschien heeft ze ooit plaats voor me op haar filmfestival.
Weet je wat grappig zou zijn : dat ik morgen een foto post van mezelf naast het plakkaatje van Zwevezele. Stel dat ik al anderhalve maand in een boerderijtje zit in Zwevezele en al de voorbije berichten uit m´n duim zoog. Ik zou overleven op toast en aiki noodles. Zou dat niet grappig zijn. Zou het niet een goed idee zijn om ooit een filmscenario over te schrijven,...
Lied van de dag. wederom tijdgebrek. Ik post morgen een hele collectie...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Jammer dat je niet met ons tot in Camden Town bent geraakt. Voor mij was dat onmiskenbaar het fijnste stukje London. Je zou het echt geweldig gevonden hebben, de hele sfeer die er hangt, en de vele curiositeiten die je blijven verbazen.
BeantwoordenVerwijderenErgens in Camden zag ik een rekje met postkaarten, en daarin stak een kaart van Taxi Driver. Ik dacht meteen aan jou, het was echt dié kaart die je naar België had moeten sturen :)
Dre zijn neef Alex en zijn vrouw waren echt toffe mensen, heel easy going en gastvrij. Ik heb niet veel tijd gehad om hen beter te leren kennen, maar heb er toch een fijne avond wii'en met een stoned Alex en een fijne voormiddag beleefd (Een veel te lang uitgerokken voormiddag waardoor ik pas tegen 3u op de baan was om te gaan liften ;) )
We gaan best wel nog eens terug naar London, zei het dan met een volgepland cultuurprogramma waardoor we de stad zelf gemakkelijk links van ons kunnen laten liggen ;)