dag 56-dag 60

Het begint mij te dagen dat ik het even allemaal niet meer weet. Ik ben nog nooit zo verliefd geweest op het onderweg zijn als nu. Ik wil misschien nog een jaar vrijaf nemen. India. Per Duim langs de zijderoute. Rusland. Ik ga spijt hebben als ik het niet gedaan heb. Maar ik wordt ouder en zou misschien beginnen te denken aan fundamenten van het leven dat in de verte lonkt: studies. Het huisje. Het boompje. Het beestje. Ik ben verliefd op de weg... witte schichten die onder banden doorschieten als pijlen uit een boog.Maar Ik ben ook verliefd op haar. Als ze vraagt of ik deze zomer bij haar intrek zeg ik ja, ondanks het feit dat we maar drie dagen samen deelden. Mocht ze me vragen of ik lift vanuit Jamaica naar haar zeg ik ja, ondanks het feit dat we maar drie dagen samen deelden. Ik weet het allemaal even niet meer... maar ik heb me maar zeer zelden zo goed in mijn vel gevoeld als nu. Met dank aan Dre, Marlen... en Fred.

Ik lift van Berlijn naar Warshaw. 6oo km. Chauffeurs knikken het hoofd en vrezen dat ik het niet haal tegen het vallen van de avond. Om 10 uur zet de laatste chauffeur me af aan haar deur. haar is Anna, 30, ze doet iets met mileu en omgeving maar ze is filmfan in hart en nieren. Ze introduceert me aan haar collega's... een vrolijke bende. Pawel trok op de rug van een paard door Mongolie. cool. Ik kuier die dag rond in Warshaw, als hoofdstad maar een triestige bedoening. De stad in Polen is Krakow enzodus zet ik bij ochtendstond mijn tocht verder. Ik ben in Krakow tegen 6'en en Fred en Danka ontvangen mij met open armen.

there's something about Fred :
-Hij lifte tussen de 50000 en 100000 km : Afrika, from top to bottom, de zijderoute, Australie. USA van Oost naar west en van Noord naar Zuid.
-Hij praat met de snelheid van een machinegeweer. Zijn tomeloze enthousiasme werkt aanstekelijk. Hij is een antropomorf Looney Tunes personage, een denker die de filosofie van de weg verstaat.
-Hij besefte dat hij best terug kon kijken op zijn leven en kon zeggen dat hij alles gezien en gedaan heeft dat hij wou. Hij werkt 4 maand als touropperator en hij reist 8 maanden.
-Hij vindt dat het op zijn 5oste tijd was om te settlen. Hij zocht zichzelf een 30-jarige Poolse schone. Volgend jaar wordt Fred voor de eerste keer vader. Misschien zijn grootste avontuur tot op datum. Maar hij heeft alles gedaan dat hij wou doen...
-Hij heeft iets te vertellen en houdt mijn heilig vuur brandende. Die zijderoute klinkt aanlokkelijk.

Intussen heb ik ook de manier gevonden om te reizen. Ik heb de voorbije maanden veel geld uitgegeven, ondanks het liften. Hamburgers die ik eigenlijk niet nodig had. Dat extra pintje. Intussen ben ik al een hele week aan het rondtrekken met het bedrag 7 euro per dag (which includes eten, transport en slaapplaats) en zo is het goed. Het houdt me creatief en onder de mensen. Ik wandel al een hele week op rozen, met het gevoel dat ik even de wereld aankan.

Ik neem de bus/lift naar Auswits. De trein pakken richting Auswitz lijkt me vrij morbide. De horror is helaas verpretparkiseerd. Hotdogkraams langs de zijkant. Souvenirshops. Nog even en ze bouwen een rollercoaster in de vorm van een gasoven. Ongeinteresseerde jongeren trekken in gigantische zwermen door de zware bunkers. Verspilde moeite, denk ik , wanneer ik 15-jarige Italiaanse trienen zie gekscheren. De grote massa schrikt mij af. Ik wil ooit terugkomen. Alleen. In de winter. Enkel dan raakt de gruwel door merg en been.

Lied van de dag : op aanraden van fred. Travelling man van Willy Nelson. zelden zo'n toepasbaar nummer gepost.

http://www.youtube.com/watch?v=0janfcZ8LUw