Dag 13-14

Een blog schrijven is niet eenvoudig in die zin dat het vaak onmogelijk is om al die impressies die op je af stuiven te vatten in woorden, zinnen en alinea's. Wat met de onbeschrijfelijke schoonheid van de Ierse natuur. Wat met de kicks en thrills die je ondergaat wanneer je een duik neemt in een fris meer of gewoon geniet van de gastvrijheid van een je gastheer. dagen gaan pijlsnel voorbij en ik heb amper tijd om een blog te schrijven. Vaak denk ik : "wow, hier moet ik over schrijven" maar uiteindelijk glipt de tijd uit m,n handen. Vandaag post ik dus twee blogs. (Dag 10-11-12)

Liften is een kunst. Het is niet zomaar iets dat iedereen kan doen. Het komt allemaal neer op tacktiek en strategie. Het is ook niet zomaar een kunst ; het is ook een filosofie. Een lifter kan even goed de bus nemen, maar het is het onderweg zijn met een plakkaatje met daarop de bestemming dat hem een kick bezorgt. Het wachten is vaak hard, maar wanneer je opgepikt wordt flakkert de hoop terug op. Akkoord, liften is geen duosprong of zwemmen tussen witte haaien in de oceaan, maar voor mij is liften de ultieme metafoor voor het opzoeken van de vrijheid ; het loslaten van alles. het vertrekken en het aankomen. Liften is reizen en reizen is liften. Van nu af aan.

Vandaag ben ik terug on the road. Shane besluit mee te liften van Galway naar Cork. We raken gemakkelijk tot in Limwerick, maar eenmaal daar raken we moeilijk weg. Jongeren stoppen op vervolgens bij wijze van grap terug weg te rijden. Ierse humor, I guess. Uiteindelijk hebben we prijs en wanneer ik in de jonge man zijn wagen stap besef ik waarom ik lift. Waarom ik op reis ben. Zijn naam is Gar, hij is 28 en voltooit zijn PhD in filmstudies. Hij vertelt honderduit over adaptaties van stripverhalen en over hoe Southland Tales van Richard Kelly een van de meesterwerken is van de 21ste eeuw. Tot dusver heb ik nog niet de moeite gedaan om de DVD in de DVD-speler te stoppen vanwege de barslechte kritieken, maar op dit moment kan ik haast niet wachten om hem te bekijken. Gar is een filmfan en geen filmnerd. Hij onderbouwt zijn ideeen over The Hulk en Fantastic Four met filosofische en wetenschappelijke boutades. Gar helpt me op weg. Niet alleen letterlijk van Limerick naar Cork, maar ook figuurlijk. Ik heb misschien een idee wat ik ga aanvangen met de alsnog onbekende leegte die na deze trip volgt.

Die avond trakteren we onszelf op Mexicaans. Ik raak aan de babbel met de serveerster, een Poolse jongedame (een Poolse deerne in een Mexicaans restaurant in het Ierse Cork. Volgt u nog?) Wanneer we de rekening vragen zegt ze dat de drankjes van het huis zijn. Ik reken af en ik zeg dat ik ze 'kinda cute' vind. Ik schraap m'n zelfzekerheid bij elkaar en vraag haar telefoonnummer. Ze zil dolgraag met mij iets gaan drinken. Thuis zou ik het niet gedurfd hebben.

Fast Forward. Voor me staat een naakte man. Shane is naakt. Ik ook. Alvorens u denkt dat een rogie 1 van de opportuniteiten is die ik opzoek tijdens deze trip, sta mij toe even te recapituleren : Die namiddag trekken Shane en ik langs verschillende boerderijen. Shane heeft een werkvisum voor een jaar en wil dolgraag op een boerderij werken. We overnachten die avond bij superman. Wist u dat Superman ergens tussen Cork en Killarney woont? Overdag is hij een onderwijsinspecteur. Strak in het pak. Stijf brilletje. s'avonds zet hij z'n nerdy brilletje af en trekt ie z'n superheldenkostuum aan : een wollen trui, een werkbroek en rubberen laarzen. Hij heeft een geitenboerderij. Die ochtend zijn er 3 nieuwe geitjes geboren. We helpen hem mee met het hokken van de geiten. Wanneer we gedaan hebben is het 23u. Sean (zo noemt onze gastheer) nodigt ons uit voor een sauna. Buiten koelen we even af. Het Ierse gebergte toornt boven ons uit en ik sta in mijn blote tussen geitenkeutels. Zo gaat dat. Als je op reis bent.

Lied van de dag : nog 1 Iers nummertje om het af te leren: na 5002 luistersessies zijn we de Ierse deuntjes spuugzat. Dus nog 1 keer: Molly Malone. En daarna is het gedaan.

http://www.youtube.com/watch?v=diUkiTs1gxM