Geen idee of het waar is, maar het in elk geval een verhaal dat het vertellen waard is : Tijdens de opnames van The Wizard of Oz verbleven de acteurs die de Munchkins vertolkten (de kleine dwergen in Oz) in een hotel dat gescheiden was van het hotel van de andere acteurs. De geruchten bestaan dat de dwergen het graag nogal bont maakten en dat ze zich elke nacht lieten gaan in wilde bachanalen, orgieen en drugtrips. Een van de dwergacteurs zou zelfmoord gepleegd hebben en de legende zegt dat je ergens in een scene de shaduw van zijn opgehangen lichaampje ziet.Schrijver Irvine Welsh (Trainspotting) liet zich door deze anekdote inspireren en distilleerde het verhaal tot een hillarisch toneelstuk: Babylon Heights. Ik lees het in een ruk uit. Na twee tumultueuze weken besluit ik het nu even rustig aan te doen. Ik lees op mijn gemak Factotum van Charles Bukowski. Ik blader nog even in Kerouac. Ik lees. Ik kijk rond. Ik rust uit.
Glasgow is nu eenmaal niet echt een stad die over een hele resem bezienswaardigheden beschikt. Ik zwerf een beetje rond en trap lol met de Australiers (zie vorige blog). Ik doe een cinemaatje en ik denk na. Die nacht slaap ik bij een nieuwe host, een 40-jarige tekenaar wiens bekendste wapenfeit The Devil Cat is. Die avond ga ik op stap met de australiers en we zijn een beetje teleurgesteld in de Nightscene in Glasgow. De meeste bars zijn nagenoeg leeg en durven nog een entree vragen. We vinden uiteindelijk een gratis cafe en het begint allemaal bij 3 Amerikaanese meisjes. Ik vraag of de drie lege stoelen aan hun tafel bezet zijn...
fast forward. 34 uur later. Ik ontwaak naast een halfnaakte Emma. Ze is afkomstig uit Wisconsin en ze heeft haar arm rond mijn lende geklemd. Hunter S. Thompson (de auteur van Fear and loathing in Las Vegas) leerde me dat onderweg zijn gepaard gaat net het botvieren van hedonistische lusten. Waarom zou ik er me schuldig over moeten voelen. Ik was daar, zij was ginder. Nu zijn we samen. straks is zij daar en ik ginder. Ik vraag me af of ik Emma ooit nog terug ga zien.
Liften is mijn principe, mijn levensstijl..maar aangezien de bussen naar Edinburgh maar 1 £ kosten besluit ik de bus te nemen. Ik heb anderhalf uur geslapen. Ik ben doodmoe en ik vind Edinburgh nu al stukken fascinerender dan de andere steden die ik op m'n trip gezien heb. Gaap. Ik denk dat ik maar eens ga slapen.
Wat brengt morgen: Zal Sven zijn weg verder zetten en is hij de sluwe schobbejakken weer te snel af. Zal hij met de hulp van professor Gobelijn een goedkope manier vinden om naar de schotse Highlands te trekken. U leest het binnen enkele dagen in weer een nieuw avontuur van Sven de dappere avonturier.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten